Shinichi Suzuki, twórca tej unikalnej metody, wierzył, że talent nie jest kwestią genów, tylko pracy. Każde dziecko, które jest w stanie nauczyć się mówić, będzie w stanie nauczyć się grać na skrzypcach.
Kurs obejmuje dziesięć książek, naukę zaczynamy od pierwszej. Każdy podręcznik zawiera dziesięć do siedemnastu utworów, które przerabiamy w kolejności. Niektórzy uczniowie uczą się utworów bardzo szybko, inni trochę wolniej. Wskazane jest również częste słuchanie nagrań utworów zawartych w książkach.
Korzyści, jakie płyną z gry na skrzypcach:
- Gra na skrzypcach rozwija pamięć, zdolności manualne, a także połączenia nerwowe pomiędzy dwoma półkulami mózgu, co wpływa na potencjał intelektualny. Dzięki temu dziecko osiąga lepsze wyniki w szkole, potrafi skupić uwagę przez dłuższy czas.
- Dziecko uczy się cierpliwości i wytrwałości w pracy. Ponadto posiadanie pasji pomaga rozwijać poczucie własnej wartości.
- Zajęcia grupowe, czy udział w koncertach stwarzają cel grania, a także pomagają na wczesnym etapie pokonywać tremę i oswajać się z występami publicznymi.
Na czym polega Metoda Suzuki?
- Nauka rodzica. Metoda Suzuki wymaga zaangażowania rodzica. Uczy się on podstaw gry na skrzypcach, na co poświęcamy około dwóch do trzech lekcji. Ta umiejętność nie tylko pozwala rodzicowi pomagać dziecku w prawidłowym ćwiczeniu w domu, ale także zrozumieć, jak złożonym procesem jest gra na instrumencie. Rodzic powinien być obecny na zajęciach, być emocjonalnym wsparciem, a także pomagać znaleźć motywacje dla dziecka.
- Własne tempo. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie. W szkołach dzieci zdają różne przedmioty w takim samym czasie co rówieśnicy. W metodzie Suzuki jest to kwestia indywidualna, dziecko przechodzi do następnego utworu wtedy dobrze opanuje poprzedni.
- Nauka od 3 roku życia. Najlepiej jest zacząć naukę w przedziale wiekowym od 3 do 6 lat, wtedy kiedy intensywnie rozwija się mowa. W tym okresie mózg dziecka jest niezwykle chłonny i plastyczny. Gra na instrumencie na tym etapie rozwoju znacznie wpływa na utworzenie tzw. dobrego słuchu.
- Lekcje grupowe. Nieodłącznym elementem Metody Suzuki są lekcje grupowe. Charakteryzują je wspólne zabawy, integracja i praca nad warsztatem przy okazji powtarzania znanych już dzieciom utworów. Podczas zajęć jest również okazja do grania solo, dzięki czemu uczniowie mają okazję pokonywać stres przed publicznymi występami. Okazja ta pojawia się również podczas koncertów okolicznościowych.
- Nauka przez zabawę. Nie jest odkryciem stwierdzenie, że małe dzieci najlepiej uczą się właśnie przez zabawę. Na lekcjach pojawiają się gadżety i najróżniejsze zabawki.
- Wielokrotne powtarzanie. Dziecko stale jest zachęcane do powracania do poprzednich utworów, jedynie powiększając swój repertuar o nowy utwór. W ten sposób uczeń zawsze jest gotowy na ewentualny występ.
- Jak nauka mowy. Metoda języka ojczystego opiera się na teorii, że skoro każde dziecko, jest w stanie nauczyć się swojego ojczystego języka, słuchając tego jak mówią rodzice, to będzie w stanie nauczyć się gry na skrzypcach słuchając gry nauczyciela i nagrań. Dziecko „nasiąka” pięknym dźwiękiem skrzypiec, poczuciem rytmu i dobrą intonacją.
- Granie ze słuchu. Pierwszą książkę dziecko gra ze słuchu, bez nut. Dzięki temu może skupić się na technice gry, rozwijać umiejętność słuchania i grania pięknym dźwiękiem. Nut uczy się równolegle na innych utworach, mniej więcej w tym momencie kiedy nabywa umiejętność czytania książek.